که‌چى بـا هه‌ر ده‌شنێته‌وه‌,

هاتن, شنینه‌وه‌ و کرداره‌ ساکاره‌کانى تر

به‌م حاڵه‌ کاتێ که‌ بـا بێ هۆ ده‌شنێته‌وه‌

به‌رده‌وام نیشانه‌ى سه‌ر سووڕمان!

نیشانه‌ى پرسیار؟

ئه‌مانه‌ چین!؟

گوڵى سوور رێبوارێکى ته‌ماوییه‌

ره‌نگه‌ قوژبنێکی پارکێکی پڕ ته‌مه‌ن

له‌ خه‌ونى که‌نارێکی په‌ڕیوه‌ دابێ.

گوڵم له‌به‌ر چی له‌نێو پیاڵه‌ی ئاودا

سۆراخى ئه‌ستێره‌ ده‌گری!؟

تۆ مه‌نوو و له‌ وه‌ها شه‌وێکدا

له‌ سه‌ر بانى (بـا) سه‌رهه‌ڵبڕه‌

تۆ ده‌توانى به‌ ئاوازێکى ساکار

ملوانکه‌ى ئه‌و ئه‌ستێره‌ عازه‌به‌کان, بکڕى

وا ده‌زانى که‌ من بێ هۆ به‌م زمانه‌ حه‌وت ساڵه‌یه‌ گه‌یشتووم!؟

به‌ گیانى نسیما وانییه‌!

چه‌نه‌لێدانم له‌ به‌ر هه‌موو خه‌ونه‌کانمانه‌

که‌ له‌ نێو رێی ترس و بڕوا دایه‌

گه‌ر با بێ و ببارێ

تۆ ده‌بێ به‌ نێو ئاوازی منداڵاندا به‌ ئانقه‌ست تێپه‌ڕبی

له‌ وێستگه‌یه‌کی ته‌ماویدا چه‌تره‌که‌ت فه‌رامۆش بکه‌

خوساو و ماندوو به‌ره‌و ماڵێ به‌وه‌

نامه‌وێ شاعیر بی

ببه‌ به‌ باران!

چ سوور بی، چ سه‌وز، چ خونچه‌